20. Biennale Sztuki dla Dziecka


BIENNALE – Edukacja
Gdzie jest muzyka? (2014’)

BIENNALE – Festiwal
Ocean muzyki (2015’)

strona internetowa projektu

 

IDEA
20. Biennale Sztuki dla Dziecka, poświęcone obecności muzyki w różnych dziedzinach sztuki przeznaczonej dla najmłodszych, realizowane będzie dwuetapowo. Pierwszy etap - całoroczny, który odbędzie się w roku 2014’, eksponować będzie przede wszystkim wątki edukacyjne związane z problematyką Biennale. Drugi - festiwalowy, planowany na czerwiec 2015’, będzie świętem muzyki poprzez liczne wydarzenia artystyczne.
Wsparciem koncepcyjnym dla obu części będą wydarzenia adresowane do dorosłych, zorganizowane w 2014 roku: Forum dyskusyjne pt: Porozmawiajmy o sztuce dla dzieci!,  adresowane głównie do artystów – stanowić będzie platformę wymiany pomysłów i doświadczeń związanych z problematyką biennalową oraz Obserwatorium Sztuki dla Dzieci - skupiające grono naukowców i młodych obserwatorów sztuki wokół książki: Muzyczne związki w sztuce dla dzieci. Oba te wydarzenia pomogą w stworzeniu podstaw teoretycznych i artystycznych 20. Biennale. 
20. Biennale Sztuki dla Dziecka zachęca w sposób wyjątkowy do zbiorowego, radosnego świętowania, zwłaszcza z udziałem dzieci, które codziennie pobudzają nas dorosłych do nieustannego, twórczego wysiłku, nie tylko artystycznego! Po raz pierwszy główną dziedziną zainteresowań tej imprezy będzie muzyka, czyli sztuka ulotna, niewidzialna, a tak znacząco wzbogacająca naszą codzienność od samych narodzin aż po kres życia. Oprócz klasycznych form prezentacji będą tu obecne także nowe, związane z użyciem jakże atrakcyjnych dla dzieci, innowacyjnych technologii wykorzystywanych na rzecz muzyki, także w innych dziedzinach sztuki.

Część I
BIENNALE – Edukacja
Gdzie jest muzyka?
Główną ideą tej części Biennale jest rozpoznanie i prezentacja różnych sposobów funkcjonowania muzyki w sztuce dla dzieci i poszukiwania najbardziej atrakcyjnych dla młodego odbiorcy rozwiązań edukacyjnych, zachęcających go do korzystania z tego obszaru dóbr kultury. Konstrukcja Biennale 2014’ oparta jest na realizacji dwóch ścieżek edukacyjno-artystycznych przeznaczonych dla dorosłych oraz dla dzieci, tworzących wspólną platformę. Celem spotkań dorosłych (artystów, naukowców, nauczycieli, animatorów sztuki) jest wzajemna inspiracja, poznanie się poprzez dyskusję, wspólne wypracowanie programu i prezentacja najciekawszych wydarzeń skupionych wokół muzyki. Wszystkie działania artystyczne przeznaczone dla dzieci w 2014 roku tworzone są z zamysłem edukacyjnym, pozwalającym na wielokrotne wykorzystanie pomysłów artystów dzięki pakietom edukacyjnym, z których korzystać będzie można za pośrednictwem strony internetowej Biennale.

Część II
BIENNALE – Festiwal
Ocean muzyki

Koncepcja tej części zakłada realizację prezentacji artystycznych w formie festiwalowej w czerwcu 2015’.
Przygotowywane projekty umieszczone zostaną na kilku wyspach, zarządzanych przez ich zarządców- producentów wydarzeń biennalowych.
Program festiwalu będzie obejmował realizacje dużych wydarzeń artystycznych, które będą stanowiły merytoryczne centrum wobec propozycji związanych z takimi problemami jak:
•    badanie muzycznych przestrzeni  "uchem i okiem" - Jak słuchać? Wydarzenia z obszaru Field Recording i ekologii muzyki,
•    "narzędzia muzyczne"  w rękach artysty i dziecka – sztuka tworzenia, słuchania i interpretowania  dźwięków i muzyki, instrumentarium tradycyjne i współczesne,
•    nowe media- nowa muzyka – zabawy kreatywne, instalacje muzyczne,
•    sztuka Audio-Wideo – jak korzystają z muzyki artyści wizualni – instalacje i  warsztaty,
•    muzyczne „związki” teatralne: teatr tańca, performens, sztuka akcji itp.
•    tworzenie dobrej energii – jazzowe granie i współdziałanie – nastrojowe piosenki i spontaniczny taniec,
•    muzyka łączy ludzi i pokolenia – projekty z obszaru muzyki tradycyjnej,
•    podróż muzyczna młodych obserwatorów sztuki – studentów i młodych pracowników nauki, zbieranie doświadczeń,  refleksja teoretyczna i  stworzenie esejów do biennalowej książki o sztuce dla dzieci.

Biennale – Festiwal w 2015 roku poprzedzi kolejna edycja Międzynarodowych Warsztatów Niepokoju Twórczego Kieszeń Vincenta, tym razem skupionych wokół działań artystycznych związanych z dźwiękiem i muzyką.

 

Dyrektorem Biennale Sztuki dla Dziecka jest Jerzy Moszkowicz, sekretariat@csdpoznan.pl, 61 646 44 70

Koordynatorem merytorycznym Biennale Sztuki dla Dziecka jest Hanna Gawrońska, hgawronska@csdpoznan.pl, tel. 61 646 44 75

 

PROGRAM 20. BIENNALE SZTUKI DLA DZIECKA - Gdzie jest muzyka?

I. ŚCIEŻKA EDUKACYJNA DLA DOROSŁYCH

Forum dyskusyjne
Porozmawiajmy o sztuce dla dzieci!

24-25 kwietnia 2014
Scena Wspólna

Celem dwudniowego spotkania artystów i organizatorów zaproszonych do współtworzenia 20. Biennale Sztuki dla Dziecka Ocean muzyki będzie pobudzenie dyskusji o sztuce dla dzieci, a w szczególności o nowych formach komunikacji artystycznej z najmłodszymi. Centrum Sztuki Dziecka pragnie stworzyć artystom warunki do wzajemnego poznania się przed głównym wydarzeniem, inspirowania się i dzielenia pomysłami, a także nawiązania współpracy przy tworzeniu nowych projektów, które wejdą do program Festiwalu. Muzyka ukazana będzie w różnych przejawach, na różnych obszarach sztuki uprawianych przez zaproszonych gości. Ważnym elementem forum będzie również rozmowa o wartościach edukacyjnych planowanych działań i przygotowanie przyszłych narzędzi edukacyjnych dla nauczycieli i animatorów sztuki.

Obserwatorium Sztuki dla Dzieci
Otwarte spotkanie dyskusyjne z udziałem autorów książki Muzyczne związki w sztuce dla dzieci
    
7 listopada 2014
Scena Wspólna

Od kilku lat wydarzenia biennalowe poddawane są obserwacji przez młodych badaczy sztuki dla dzieci, zajmujących się refleksją nad tymi wydarzeniami. 20. Biennale poszerza krąg obserwatorów zapraszając do udziału w tym procesie i do dyskusji także nauczycieli, pedagogów, animatorów sztuki, instruktorów kultury, artystów oraz naukowców. Będzie to możliwe dzięki nowej formule Biennale 2014’, polegającej na prezentacji wydarzeń w kilku odsłonach, w ciągu całego roku, co pozwoli na choć częściową obserwację wszystkim chętnym. Finał Obserwatorium przybierze formę spotkania „okrągłego stołu”, poświęconego zagadnieniom teoretycznym i praktycznym Biennale – Edukacja zawartym w wystąpieniach zaproszonych naukowców. Dyskusję poprzedzi wydanie kolejnej książki z serii „Sztuka i Dziecko”, wydawanej z okazji Biennale od lat 80-tych. Tegoroczna jej edycja będzie 17-tym z kolei tomem służącym edukacji akademickiej nauczycieli, studentów i animatorów sztuki. Książka stanowi jedyną w Polsce, wydawaną cyklicznie interdyscyplinarną pozycję, dotyczącą sztuki dla dzieci.
Abstrakty wszystkich artykułów, prezentujące problematykę dyskusji, zamieszczone zostaną na stronie internetowej Biennale w maju 2014, książka zaś ukaże się w październiku.  W 2015 roku zamieścimy ją w formie elektronicznej, na stronie internetowej Biennale Sztuki dla Dziecka. 

Zaproszeni autorzy:

prof. Józefa Katarzyna Dadak-Kozicka – etnomuzykolog, antropolog kultury,
prof.Roman Kubicki –filozof,
dr hab. Krzysztof Moraczewski - kulturoznawca,
dr.hab. Alicja Ungeheuer-Gołąb -pedagog,
prof. Grzegorz Leszczyński -literaturoznawca,
dr Monika Milewska – antropolg, etnolog,
dr Ewa Schreiber -muzykolog,
dr Piotr Klimek - kompozytor,
dr Joanna Ostrowska – kulturoznawca,
mgr Barbara Szymańska – pedagog,
dr Anna Chęćka-Gotkowicz – filozof, pianistka,
mgr Lena Rogowska teatrolożka - animatorka kultury,
mgr Barbara Bogunia – teoretyczka muzyki.

II. ŚCIEŻKA EDUKACYJNA DLA DZIECI

Śpij dobrze słodki księżycu
Schlaf gut süßer Mond
Dschungel Wien(Austria, Wiedeń)/ IYASA (Zimbabwe, Bulawayo)
spektakl muzyczno- taneczny dla dzieci w wieku od 2 lat do b.o.

29 maja 2014, godz. 11.00 i 18.00
Scena Wspólna

scenariusz i reżyseria: Stephan Rabl
muzyka: Innocent Dube
kostiumy: Segolene de Witt
obsada: Thembinkosi Dube, Roben Mlauzi, Bekithemba Phiri, Lameck Keswa, Sibonisiwe Sithole, Cheryl Mabaya, Nyasha Dziruni, Buhlebenkosi Sibanda
premiera: 9 kwietnia 2012 r.
czas trwania spektaklu: 45 min

Spektakl powstał z inspiracji afrykańskimi kołysankami, które połączone są z wystudiowanymi, perfekcyjnymi sekwencjami ruchowymi. Śpiewane na żywo i a capella pieśni stwarzają niepowtarzalne tło muzyczne dla prostych działań  towarzyszących  nam podczas układania się do snu i samego spania. Niezwykle czysty estetycznie spektakl niesie ze sobą ogromną wartość – ukazuje jak ważne jest współdziałanie i ile piękna drzemie w relacjach międzyludzkich. Pokazuje również jak prostymi środkami teatralnymi, perfekcyjnym śpiewem i ruchem można uzyskać nieprzeciętne efekty artystyczne, międzykulturową i międzypokoleniową więź.

Jakie piękne mamy sny, gdy słoneczko idzie spać! Dzień był pełen przygód i nasze oczka kleją się do snu. Słoneczko do nas mruga, jakby chciało powiedzieć: „Śpij, śpij maleństwo, zobaczymy się znowu jutro, a teraz będzie nad Tobą czuwać księżyc”. A teraz już tylko głosy naszych rodziców, te znajome słowa, które kołyszą nas do snu. Słuchamy bajek na dobranoc i tych kojących słów: „Dobranoc kochanie”. I łagodnie zapadamy w sen... Ale nagle.... Dochodzą do nas otaczające nas zewsząd dźwięki. Nasze oczy ponownie nabierają blasku, a na naszych buziach pojawia się uśmiech. Pokój wypełnia się muzyką przepięknych kołysanek. Wszystkie nocne stwory, wszystkie owce, których nie możemy policzyć, wszystkie gwiazdy rozświetlające nasze sny i cudowne wróżki wypełniają tę magiczną noc. Jeszcze chcemy nacieszyć się dniem, niech księżyc jeszcze troszkę poczeka i da nam przeżyć te najpiękniejsze chwile.

z opisu spektaklu na stronie internetowej Teatru IYASA
http://www.iyasa.net/index.php?id=home

Kołysanki z Afryki, które są kanwą tej opowieści, poprowadzą widzów w magiczny świat i pokażą, jak księżyc czuwa nad nami, gdy słońce powie już dobranoc. Głosy artystów przeniosą nas w magiczną krainę snów...

Obecność afrykańskich artystów zaplanowana jest w związku ze światowym kongresem ASSITEJ, który odbędzie się w maju 2014 roku w Warszawie.

spot:  https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=kDBbAdw555Q

ObrazoGRANIE
Projekt edukacyjny dla dzieci w wieku 8-14 lat

5-7 czerwca 2014
Muzeum Narodowe w Poznaniu

Autorzy projektu: Marta Jodko – animatorka sztuki, Bartosz Michałowski – dyrygent i animator kultury

Muzeum Narodowe w Poznaniu będzie terenem poszukiwań odpowiedzi na pytanie: co w obrazach gra?
Poprzez połączenie obrazów z utworami muzycznymi (projekcja muzyki za pomocą przenośnych odtwarzaczy i słuchawek), projekt ma za zadanie odszukanie przez dzieci nowych znaczeń w prezentowanych dziełach i przez ten zabieg pokazanie, że sztukę można interpretować wciąż na nowo, a zamknięte w muzeum obrazy ciągle „żyją”.

Kluczem doboru dzieł z kolekcji sztuki polskiej (Młoda Polska oraz Sztuka Nowoczesna) są zagadnienia kompozycji obrazu umożliwiające powiązanie go z utworem muzycznym oraz obecność na obrazie elementów świata przedstawionego, pozwalająca na połączenie ich z dźwiękami rzeczywistymi. Zadania związane z procesem poszukiwania tych połączeń będą dostosowane do możliwości poznawczych poszczególnych grup dzieci.
Kulminacją tych warsztatów będzie tworzenie i zapis przez uczestników tychże  przekładów i interpretacji muzyczno-dźwiękowych poszczególnych dzieł, przy pomocy specjalnie przygotowanej, interaktywnej strony internetowej oraz rejestratorów dźwięków.

Zajęcia dla grup zorganizowanych:

5 czerwca, czwartek, godz. 9.15 i 11.00
6 czerwca, piątek, godz. 12.15

Zajęcia dla uczestników indywidualnych:

6 czerwca, piątek, godz. 17.00
7 czerwca, sobota, godz. 14.00 i 16.00

czas trwania warsztatu: 1,5h

Warsztaty są bezpłatne. W czwartek i piątek obowiązuje bilet wstępu do muzeum (dzieci do lat 16 – 1zł), w sobotę wstęp do muzeum bezpłatny.

Muzyka w teatrze
Edukacja i kreacja
warsztaty dla dzieci w wieku 8-10 lat

22-23 września 2014
Scena Wspólna

Autorzy projektu wg pomysłu Zbigniewa Rudzińskiego: Martyna Majewska/ Wojciech Morawski oraz Robert Jarosz/Patryk Zakrocki
Z udziałem aktorów Teatru Animacji w Poznaniu

Praca warsztatowa ma uzmysłowić uczestnikom rolę muzyki w teatrze poprzez pokazanie procesu tworzenia widowiska teatralnego. Reżyser, aktorzy i kompozytor umożliwią dzieciom kreatywne działania przy powstawaniu krótkiej formy teatralnej, które będą miały realny wpływ na powstanie tego przedstawienia.
Zajęcia będą prowadziły dwa zespoły młodych twórców zawodowych w składzie: reżyser, kompozytor-instrumentalista oraz 2-4 osobowa grupa aktorów. Każdy zespół przygotuje około dziesięciominutową scenę będącą fragmentem sztuki współczesnej lub adaptacją baśni.
Zastosowane zostaną tylko umowne, ale różnorodne znaki - elementy skończonego dzieła teatralnego (np. rekwizyt, fragment kostiumu, maska). Nie będzie natomiast warstwy dźwiękowej czy muzycznej. Po prezentacji takiej sceny przez aktorów reżyser objaśni młodym uczestnikom  swoją koncepcję inscenizacyjną, zasadność wykorzystania konkretnych elementów tworzywa teatralnego, funkcję dialogu, wspólnie z dziećmi ustali konflikt, wskaże napięcia, określi nastroje itp. Następnie zaprosi widownię do kreowania warstwy dźwiękowej poprzez werbalne jej opisanie. Wtedy kompozytor-instrumentalista zaproponuje konkretne rozwiązania muzyczne/dźwiękowe. Może również wykorzystać swój głos, lub możliwości dźwiękotwórcze dzieci i aktorów uczestniczących w tych zajęciach. Stworzy to również okazję do wyjaśnienia dzieciom różnic między muzyką ilustracyjną, a budującą klimat, nastrój oraz cytatami z istniejących już utworów, a także pokaże podstawy warsztatu kompozytora.
Po wspólnym ustaleniu ostatecznej warstwy muzyczno-dźwiękowej tego mini widowiska zespół artystów (być może i dzieci) wykona ponownie pełną wersję sceny wyjściowej.

W przestrzeniach muzyki
3-5 października 2014
Scena Wspólna

  • Plasterki muzyki II

Instalacja adresowana jest do dzieci. Pozwala poprzez wzrok, dotyk i słuch zaobserwować relacje między fakturami materii, kolorami i brzmieniami.
autorka projektu - Lidia Zielińska, kompozytorka
współpraca: Zyta Kaleta, Rafał Zapała
animacja publiczności - Sylwia Kuczyńska
dla dzieci od 6 lat

Odgłosy przyrody, dźwięki codzienności, baśniowe brzmienia stworzone przez kompozytora.
Kolczaste i gładkie, wściekle fioletowe i łagodnie błękitne, jaskrawe i z delikatnym połyskiem.
Wszystko to po uporządkowaniu staje się muzyką.
Obejrzyj, dotknij, posłuchaj – i sprawdź, jak pięknie potrafisz stworzyć z tego ład i harmonię.
Lidia Zielińska

Zwraca uwagę na ekologiczną wartość dźwięków. Uczy komponowania jako sztuki wprowadzania ładu. Pokazuje, że istotą muzyki jest budowanie emocji poprzez odpowiednie uporządkowanie relacji między obiektami, a walory tych obiektów stają się w kompozycji jakością estetyczną. Instalacja powstała na zamówienie "Małej Warszawskiej Jesieni". Została zaprezentowana po raz pierwszy w Świątyni Sybilli w Parku Łazienkowskim w Warszawie. W Poznaniu zostanie ona wzbogacona w sposób umożliwiający wykorzystanie potencjału edukacyjnego tego projektu, tworząc dzieciom warunki do podejmowania świadomych prób komponowania własnych „utworów”, z elementów zaprojektowanych artystycznie przez kompozytorkę. W procesie tym pomagać będzie animator sztuki.

Plasterki muzyki. Czy symfonie Beethovena można pociąć na plasterki? Ano można, choć nie dosłownie. Tym zajmują się w swojej pracy muzykolodzy i zwłaszcza teoretycy muzyki. Sprawdzają, z jakich warstw kompozytor zbudował swój utwór i dlaczego jednych utworów chcemy słuchać, gdy jest nam smutno, a innych, gdy czujemy się szczęśliwie zakochani.

Na wierzchniej płycie kubika mamy sześć różnych kształtów o różnych fakturach. Każda ma swój charakter i wywołuje dość łatwe do przewidzenia wrażenia i emocje. Podobnie działa muzyka - kompozytor buduje określone kształty i faktury, by dostarczyć słuchaczowi zaplanowanych emocji. Każdy łatwo przewidzi, jakie wrażenia budzi futerko - na pewno kojarzy się z brzmieniami delikatnymi i przymilnymi, albo stłuczone lustro - ostre, szkliste, błyszczące, trochę przerażające. Spirala, szorstkie kwadraty, wężyk czy zaciek nie są już tak oczywiste.

Na tej zasadzie skonstruowałam moją instalację. Dotknięcie dowolnej figury wyzwala brzmienie. Rodzaj jej ukształtowania znajduje swoją dźwiękową analogię, brzmieniowy odpowiednik. Warto najpierw delikatnie dotknąć każdej figury z osobna i posłuchać przez chwilę. Niektóre brzmienia trwają sekundę, ale niektóre nawet minutę. Wówczas figura nie reaguje już na następne dotknięcie - zadziała znów dopiero, gdy jej wybrzmiewanie się zakończy. Lidia Zielińska
 

  • Small Fish (Rybka)

Small fish jest jedną z pierwszych interaktywnych gier komputerowych przeznaczonych dla dzieci, ale równie dobrze będą się nią bawili dorośli.
Autorzy projektu: Kiyoshi Furukawa, Masaki Fujihata i Wolfgang Muench.
Zentrum für Kunst und Medientechnologie w Karlsruhe (Niemcy)
dla dzieci od 6 lat

Stworzyli ją kompozytorzy a zarazem programiści: Kiyoshi Furukawa, Masaki Fujihata i Wolfgang Muench. System przeznaczony jest do wykonywania (komponowania) 12 różnych kompozycji audiowizualnych, poprzez posługiwanie się różnorodnymi obiektami graficznymi zintegrowanymi z dźwiękami. Grający przemieszczają te obiekty na dużym ekranie za pomocą komputerowej myszki, tworząc własne wersje tych utworów. Odnosząc się do tytułów swoich kompozycji autorzy przenoszą nas w wirtualny świat pisząc: „Podczas gdy Papuga i Żyrafa bawiły się w Ogrodzie w Lesie, Rybka grała Zaczarowaną Melodię. W chwili, gdy krzyknęła 'Honk' uniosła głowę i na niebie ujrzała Mechaniczne Konstelacje Planet obracające się jak w Bajce. Przypominało to również Molekularny Taniec, a może Muzykę według teorii Termodynamiki. Któż to wyjaśni?"
 

  • Wewnątrz zepsutego fortepianu

rzeźba dźwiękowa – instalacja-zabawa

Autor projektu: Sebastian Grabowski – rzeźbiarz
Współpraca: Jarek Kordaczuk – kompozytor                         

dla dzieci od 6 lat

Oto niezwykła rzeźba nawiązująca kształtem do fortepianu. Dotykając jej wyzwalamy dźwięki pochodzące niejako z wnętrza instrumentu. Jest parę dźwięków typowych, kojarzących się natychmiast z klasycznym brzmieniem fortepianu - to te, które wyzwalamy dotykając rzeźby w okolicach domniemanej klawiatury. Jednak większość odgłosów otwiera przestrzeń dźwiękową zupełnie nieznaną. Wytwarzają ją struny instrumentu, uderzane różnymi przedmiotami, rozstrajane, pocierane (preparowane), dźwięki perkusyjne pochodzące z pudła rezonansowego i stalowej ramy fortepianu, nawet pedały i kółka przy nogach instrumentu mogą pełnić inną niż zazwyczaj rolę. Czasem zabawne, czasem straszne, czasem leniwe, czasem energetyczne - dźwięki ukryte pod powierzchnią rzeźby, uwalniane dotykiem, tworzące niepowtarzalne formy, zachęcają do badania tego obiektu i zabawy dźwiękami.

 

  • Ubierzmy się w dźwięki

Wszystko wkoło nas wydaje jakieś dźwięki: dźwięczy, szeleści, gwiżdże, szumi, dzwoni... ubierzmy się w dźwięki!
Autorka projektu: Teresa Nowak
dla dzieci w wieku 9-12 lat

Warsztaty twórcze, podczas których dzieci poszukają dźwięków i skonstruują z nich stroje o różnych barwach. Od papierowego  - wszak papier ma różna fakturę, grubość i właściwości, można papier gnieść, składać, drzeć, szeleścić nim, szarpać, dmuchać a za każdym razem wydawać będzie inne dźwięki; po metalowy - będzie dzwonił, dźwięczył, drgał: i naturalny - stworzony z wszytskiego, co mozna znaleźć w przyrodzie - strąki nasion, suszony len, wiklina, patyczki i drewienka, kasztany i żołędzie.
 

  • Historie opowiedziane muzyką

Cykl minatur filmowych do muzyki klasycznej
TV Studio Filmów Animowanych Sp. z o.o.
wiek: bez ograniczeń

Forma filmu animowanego ma nieograniczone możliwości autorskiej kreacji obrazu. Pozwala na tworzenie filmowych impresji muzycznych bez naruszania wewnętrznej struktury samej muzyki. Muzyka jest tu podmiotem, spełnia rolę „narratora”, tworzy rytm obrazu, tempo ruchu, organizuje przestrzeń w kadrze. Poprzez jednoczesne „dzianie się” dźwięku i obrazu, uwaga młodych widzów w takim samym stopniu skupiona jest na słuchaniu, jak i na oglądaniu”.

Filmy z cyklu miniatury filmowe do do muzyki klasycznej zdobyły 71 nagród i wyróżnień na festiwalach międzynarodowych i krajowych, w tym 7 nagród Jury Dziecięcych.

szczegóły

Fonoblog
Projekt edukacyjny (w obszarze Field Recording) dla młodzieży I klas gimnazjalnych

Autorzy projektu: dr Beata Nessel-Łukasik – edukatorka sztuki, Maciej Dużyński – aktor
Współpraca: Agnieszka Cienciała, Stanisław Kandulski
  
Praca terenowa w zespołach: kwiecień-maj 2014
Warsztaty: czerwiec 2014

Finał: 30 października 2014
Scena Wspólna

Świat wokół nas tworzy przestrzeń wypełnioną obrazami, zdarzeniami, słowami, ale także dźwiękami i muzyką. Idea projektu kieruje uwagę uczestników na ich otoczenie osobiste i społeczne, w szczególności dźwiękowe, co doprowadzi do stworzenia przez nich zintegrowanego obrazu własnej dzielnicy, wyrażonego przez działania w obszarze słowa, obrazu i dźwięku. Na spotkaniu uczestnicy zaprezentują rezultaty swoich badań oraz własne osiągnięcia artystyczne w postaci prezentacji audio-wizualnej. Prezentacje te zamieszczone zostaną w formie FONOBLOGU na stronie internetowej 20. Biennale Sztuki dla Dziecka.

Działania w ramach tego projektu mają na celu pobudzenie procesu autoidentyfikacji młodych ludzi i potrzebę współmodelowania przestrzeni publicznej danej wspólnoty, przede wszystkim w obszarze najbardziej zaniedbanym i nieuświadamianym społecznie, jakim jest środowisko dźwiękowe.
Realizacja projektu w 2014 roku poprzedza wspólną prezentację osiągnięć dzieci i kompozytorów,  która będzie miała miejsce w ramach instalacji artystycznej Muzyka mojej dzielnicy podczas 20. Biennale Sztuki dla Dziecka – Festiwal w czerwcu 2015’.

 

 Projekt finansowny przez:

 

 

 

 

Patrona medialny:

TVP Poznań
Gazeta Wyborcza
Informator Kulturalny, Sportowy i Turystyczny IKS
Miesięcznik GaGa
Pismo Fika
Radio Merkury
MC Radio
Kulturapoznan.pl
MiastoDzieci.pl
Qlturka.pl
Dziecipoznan.pl